Xa que pasaba por cerca decidimos achegarnos a ver o que había, e resulta que había de todo:
Primeiro unhas vistas cojonudas (ou como se diga) da subida.
Segundo, un fenómeno con un monociclo, que subiu e baixou o porto sin apenas sudar.
Terceiro, unha pita, que non sei si era pita do monte ou de corral.
E sobre todo caras de agobio-susto-cagoentodo dos “biciclistas” ó ver o que había por diante. Aí andivemos finos e colocámonos na mellor curva da subida, con sombra, asiento e visión completa dun tramo durísimo.
Polo que averiguamos, a curva tiña un desnivel de aproximadamente o 18% seguida dun tramo cunha pendente media do 12%. De todas formas non é a peor subida que hai a este porto, a de Pandozarco probablemente sea das máis duras que existen na zona (de esa xa poñerei fotos algún día). A lástima foi que na tv non emitisen imaxes xerais da zona co helicóptero, a xente perdeuse cousas coma esta:
