Tempus fugit II

¿Cal é a diferencia entre 30 segundos e 11 minutos?

Esta, entre outras…

Fotos de cerca…da media noite II

Un pasa algo de frío pero merece a pena:

Son todas a 18 mm; f3.8; ISO1600; 30″; WB LD; Altit:680m

Fotos de cerca…da media noite

      Esto da fotografía nocturna cada vez me ten máis enganchado.

18mm; f3.8; iso800; 30″

18mm; f3.8; iso400; 40″

18mm; f3.8; iso3200; 30″

       Un par de circumpolares, resultado de apilar varias tomas. Estas son algunhas das que utilizarei para o timelapse.

    E para acabar un par das de campo amplio. Cuando consiga ganarlle a batalla ó ruído terán outra cara, pero de momento é o que vai salindo.

18mm; f3.8; iso6400; 30″. Apilado de 3 imaxes.

18mm; f3.8; iso6400; 72″

      A última sale bastante desenfocada, supoño que pola trepidación do trípode co aire, que facía bastante, ademáis sale algunha nube que “ensucia” parte de algunha foto.  Seguiremos disparando (fotos, que do outro xa se encargan os furtivos…).

Dando unha “Vuelta”

Xa que pasaba por cerca decidimos achegarnos a ver o que había, e resulta que había de todo:

Primeiro unhas vistas cojonudas (ou como se diga) da subida.

Segundo, un fenómeno con un monociclo, que subiu e baixou o porto sin apenas sudar.

Terceiro, unha pita, que non sei si era pita do monte ou de corral.

E sobre todo caras de agobio-susto-cagoentodo dos “biciclistas” ó ver o que había por diante. Aí andivemos finos e colocámonos na mellor curva da subida, con sombra, asiento e visión completa dun tramo durísimo.

Polo que averiguamos, a curva tiña un desnivel de aproximadamente o 18% seguida dun tramo cunha pendente media do 12%.  De todas formas non é a peor subida que hai a este porto, a de Pandozarco probablemente sea das máis duras que existen na zona (de esa xa poñerei fotos algún día). A lástima foi que na tv non emitisen imaxes xerais da zona co helicóptero, a xente perdeuse cousas coma esta:

Primeiros pasos

A petición de Laborman, recién salidos do forno, e en menos de 24 h. Son cutres, sí, pero son os primeiros…

Exemplo de cinemagraph:

Partindo da misma base, unha técnica que mezcla time-lapse e slow-motion:

Con outro tipo de imaxe e composición da un efecto boísimo.

FOTOS DE CERCA IX

Valar morghulis

 

 ”the 5th is coming”

 

 

 

FOTOS DE CERCA VIII

Treboada en Os Picos.

Río Navia.

QUIETO TODOLMUNDO!!!

Sesientencoño! (versión SNES)

21 DÍAS

21 DÍAS SACANDO ESTERCO

“Como no es lo mismo contarlo que vivirlo, voy a coger de “picaña y jalleta”, y voy a sacar esterco durante 21 dias”

Non é coña, este grupo existe de verdade:

21 días sacando esterco

Supoño que despois virá un “21 días quitando o cheiro”

“Neste pueblo hai toda clas danimales…“

Cara Mantequilla dice:

Despois do Hipno Sapo, un novo ídolo a seguir para este 2011:

 

Ídolo local.

Tempus fugit

Impresionantes.

Deixádeme tempo… (e 1 reflex)

«Tempus fugit, sicut nubes, quasi naves, velut umbra»

FOTOS DE CERCA VII

Rio Navia en Ancares

Fervenza en Ancares

Castelo de Doiras

Maldita corneta.

Non sei a vosoutros, pero a mín as dichosas cornetas (vuvuzelas para os entendidos) estanme a quitar as ganas de ver calquer partido do mundial.  E creo que non son o único, hai uns portugueses que opinan o mesmo:

Inda así, si a alguén lle fan gracia pode desfogarse nesta páxina: http://www.spitorswallow.co.za/blowme.php

Días de fúmbol

Fúmbol: s.m. Deporte no que participan dous equipos de once xogadores cada un, que deben, sen valerse das mans e dos brazos (exepto si eres italiano, en cuio caso podes sacar o codo a pasear), e utilizando especialmente os pés e a cabeza (pódese facer con outras partes, pero pode resultar algo doloroso e menos vistoso), introducir un balón na portería contraria, salvando a oposición do outro equipo.

Pois eso é, así a grandes rasgos, o tútbol, futebol, balompié, fumbol, furbol, furgol ou como lle queirades chamar, e que cada 4 anos revoluciona ó personal (entre o que me inclúo).

Facendo memoria (making memory, que diría Fernan Disco) o primeiro mundial que seguín con certo “coñecemento de causa” foi o de USA 94, o mítico no-gol de Julito Salinas contra Italia, e a Caminero en plan crack… despois parece ser que derivou o negocio cara a outro tipo de crack… A destacar dese campeonato un hombrecillo que ese ano fixo esto:

Gran a celebración, jeje.

Francia 98, selectividade, co cual me perdín casi toda a primeira fase, inda así algún partido caeu entre tema e tema. A destacar: outro hombrecillo (bueno, o de hombrecillo é un decir…máis ben armario ropero) que ben vale unha final.

Si a celebración do de antes era curiosa, a deste segundo é genial.

Corea-Japón 2002.  Fiasco de mundial, bastante malo, embrutecido polos exámenes finales de xuño.  Pouco a destacar, excepto o vigor sudorífico de Camacho e tal vez este gol porque nunca vin meter un de cabeza  e con rosca. Dolorcillo de cuello…

Alemania 06, Mundial completo, bastante entretenido por varios motivos, pero sobre todo por esto:

Grande Pachi.

Sudáfrica 2010. Sin Paquito (alias pelomopa) en Carrusell…mal, mal, empezamos mal…, polo menos foise a Tele5 e JJ falará menos, decía o outro las gallinas que entran por las que salen. A estas alturas as cuestións que se plantean son varias: ¿Será un gran Mundial? ¿Hasta donde chegará Ejpaña (Spain four points, l’Espagne quatre puá) ¿Cal será o tapado? ¿Puede el hombre volar? ¿Quen será o mellor xogador? ¿E o máximo goleador? ¿Quen meterá o mellor gol? De momento eu quédome con Cardeñosa e o seu no-gol máis grande

Me gutta er fumbol, y er domingo por la tarde ej la mejón… pom…pom…de mi afisione…